نسل توفان
حیران ومست ومدهوش
بارنج دوش بردوش
آوازکودکان را
ازکوچه می کنم گوش:
(من یارمهربانم
داناوخوش بیانم
گویم سخن فراوان
باآنکه بی زبانم )
بانگ بلندچاووش
ازکوچه آیدم گوش:
همرنگ مردگانم
آواره ی زمانم
باآنکه زنده هستم
نادان وبی بیانم
بانگ بلندچاووش
ازکوچه آیدم گوش:
این زندگی چه سخت است
حاصل فصل تلخ است
مردن نسل توفان
بی آرزوچه سخت است
**غلام رضایی میرقاید**